Tornado of Mckewin

aslında bu konu hakkında çok da söylenmeye hakkım yok... okumayı sevmeyen bir toplum için neden beklentilerimi yükseltiyorum ki??? bilmiyorum..insanlara kızıyorum.. belki bende çok fazla okumuyorum, bu konu üzerine birşeyler söyleyecek son insanda benim belkide? bilemiyorum..bzztlıyorum yine.

abd'de 2 yıl önce öğrendiğim, belki de yıllardır var olan bir trend vardı; gezgin kitap... belki de tam ismi bu değildi ama neyse, önemli olan konsepti... insanlar okuyup bitirdikleri kitapları, bitirdikleri yerde bırakıyorlardı. bir başkası alsın ve o kitabı okusun diye. ve kitabın arka iç kapaklarına da minik minik notlar yazıyorlardı.

duyduğumda çok da hoşuma gitmişti.. keşke dedim, evet keşke türkiye de de olsa böyle birşey.. sonra içimden saçmalama yawww dedim.. falan püsküğüt derken zaman akıp gitti ve bir gün istanbul büyükşehr belediyesi seyyar kitap diye bir proje başlattı.. abd'dekinin aynısı ve daha iyisiydi, çünkü kitaplara verilen kodlarla, internetten aktive etmeniz halinde, sizden sonra o kitabı kim okuduğunu ve nerde olduğunu öğrenebiliyordunuz. bu amaçla ibb, yaklaşık 500bin ücretsiz kitap dağıttı.. sonuç mu :))) fiyaskonun daniskası... evde ya da çöpte bekliyorlardır eminim...

bu projenin nerede patladığını tam olarak geçen gün dank ettim... babamın bana hayatta kazandırdığı en süper özellik; bir öğünün gibi, kahvaltın gibi, gazeten de vazgeçilmezin olsun derdi. sayesinde, bir gün gazete okumazsam kendimi eksik hissederim. ve okuduğum gazeteyi, gazete okuyamayan, alamayan insanlar da okusun diye otobüs,minibüs, park yada tramvay -metroda bırakırım (bitirdiysem tabe )...

geçen gazete alamadığım bir gündü. otobüste yanımda giden beyfendi (?) gazetesini okumayı bitirmişti. kendisinden göz atabilir miyim diye rica ettim.. hödüğün cevabı hayır oldu... bende dedimki, dötüne wc kağıdı yaparsın...töbe töbe....

insanlar paylaşmayı sevmediği bir ülkede, bilgi çağından fazla bir nem kapmaya gerek olmadığını hissettim.. gölge etmeyin yeter, gübresiz de yaşarım hesabı ....

bızbız...