... İstiklal ' de sisli adımlarla yürürken tramvayın ardından bırakıp gittiği rayların üzerinde Bir hikaye yaratırsın kaleminde... Başı olmayan, sonunu da bugünden kurgulamayıp yarınını yabancılaştırdığın...

Cümbüşünü karşıdan hissettiren bir dosta rastlarsın o hoşcakalınmaya çalışılan kalabalıklarda. Yıllar birer birer atlar derinliğinde, yaşanmışlığın kıyısında... Bir dosta sarılmanla, zamanın adım adım ilerlemesi arasında farkı hissedersin haziranı, hissettirirsin içindeki hazirana...

Ölebilirsin artık... Sevmişliğini, sevilmişliğini, terkedilmişliğini, özlemişliğini o heyheylerle birlikte cümbüşünde yok edebilirsin... Dingin, dizgin her türlü gebe duygularını yok edebilirsin...Söylenebilecek her türlü kelimeye sus diyebilirsin...

Gördüğün, görüp de sandığın herşeyin olmadığını anlayabilirsin...




0 yorum

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)